Yokluğunda
dökülür
salkımından
üzüm taneleri
gümüş gök
yere siner
Yokluğunda
incinir kanaryam
kırılır kanadı
varamadan kıyına
Yokluğunda
kar taneleri
sarar bedenimi
yağmur kesilir
soluk bir bahar
Yokluğunda
matem yükler
sahipsiz gemiler
kalbimin en
derin odacıklarına
Senin yokluğunda
kimsesiz bu şehir...
