ölümü çağırsın sesim
hayatsa bana küsen
arzularım
bir yasak ülkeye sürgün
eşkıya dört yan
ruhum; iki cami arasında Protestan!
sesler duyuyorum
zebaniler lanetli dilleriyle
sessizliğimi hicvediyor
susuyorum inadına
muhabbet tadında bir dinginlik
doluyor damarlarıma
benzimin solukluğu
rahatsız etmiyor kimseyi
ve ben kendimin bir yerlerinde
rahatsız ediyorum kendimi
