alıştım artık
bu masa başı yalnızlığıma
pencere kenarını severmiş orkide
papatya için fark etmezmiş tüm bu olanlar
ne zaman danışsam gözlerime
ağlamazlar
ışıkları söndürüp yakma oyununda yenilince
kendime bir Beşiktaş ısmarlarım
rakıdan dönenin balığı kırılsın
isterim ki şöyle olsun böyle olsun
bugün yine saçımı tarayıp çıkmışım
umut olmalı bunun adı
hatta şu karşı masadan bana göz kırpan kadın
bu yaptığına pişman olmalı
