Sevmek istedi gönül, hayal edilenden çok;
Olmaz dedi kader, sevgini hak eden yok!
Biliyorum dedi gönül, ama ümitsiz değilim;
Sensin beni sınayan, bırak yakamı da seveyim!
"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"
Sevmek istedi gönül, hayal edilenden çok;
Olmaz dedi kader, sevgini hak eden yok!
Biliyorum dedi gönül, ama ümitsiz değilim;
Sensin beni sınayan, bırak yakamı da seveyim!