] ]
Şair sok çıkar diviti hokkaya,
Yaz, çiz, batır ve kanat defteri,
Kim bilir sabaha kadar,
Ne şiirler, ne çocuklar doğar.
Saki, bir bardak çay getir şaire,
Demlensin bütün imgeler gecede,
Bir de sarmalı tütünü her heceye,
Şimdi deymeyin şairin keyfine.
Yalnızlıktır şairin kaderi,
Kalabalıklar çürütür hünerleri,
Konuşmaktan korkmaktır susmak,
Şair mecazlarda kurtarır kendini.
Her şair bir peygamberdir cahiliyede,
Kutsal yazıtlardır her bir şiiri,
Bir inançtır şiir sonsuzluğa,
Ezberlenmeli ve okunmalı her daim.
