Dünya düzeni
Akşam oluyor şafak söküyor
İçimdeki duyguları canlandırıyor
Kırılan bir bardakta hep aynı şekil
İnsanlarda gün geçtikçe çürüyor
Paslanan, kırılan yarılan demir gibi
Denizler kudurmuşcasına çoşmuş
Denizin dibindeki canlılar gibi
Dünyayı hep insanlar kaplamış diyor
Hayvanlar biraz yer verin diyor gibi
Konuşmadan durup düşünüyorlar
Yavrusunu kaybetmiş hayvan gibi
Doğa kanunuymuş bu sanki
Bilginler konuşmadan hep düşünüyor gibi
Sanki bunlar dünyanın düzeni
Hep böyle olmuş, olacak gibi
(Serdar Sayıl-1978)
