Aksın kanım
Sonsuza değin ne varsa
Yüreğimde o sevgi var oldukça
Hüznüm hiç
Dinmesin zülüm ve eza
İnsanlık onurunu terk etmeyince
Gözyaşlarım
Akabildiğince aksın
Uyku gözlerimden feragat etsin
Mazlumun ahı
Yeryüzünden ilelebet
Huzur ve saadet için terk etmeyince
Hakikat olan
Tarife gerek duymayan
Ruhun varlığıyla ebet yolculuğu
Kalbin sahibiyle
Muhabbet coşkusunu
Yaşayamıyorsam hayat anlamlımı
En önemli güç iken
Gücümüzden feragat ettiren
Akidemizde şekliyeti önceleyen lekeler
Dirliğin sadece
Huzurla kaim olmayacağını
Bilmeyen bir gönlün yarası çok derindir
Ana analıktan
Ecdat darlıktan kahır içinde
Nefesler o kadar anlamsız ki sevgisiz iklimde
Ne martılar
Ne dallarını bırakan yapraklar
Özünden soyutlanan çalışkan arılar nerede
Bizi benliğimizden soyutlayan değerler içimizde…
