Yar…
Sen hiç
Bilmesen bile
Gönül sayfanda
Bir lahza düşünmesen de
Kendi
İnsicamında
Ve umutlarının kanatlarında
Dilediğin gibi ömür sürsen de
Senden asla
Bir beklentim yok
Sana karşı
Bir kırgınlığımda yok
Ben
Gönlüme
Düşen ateşin şevkiyle
Ve ruhumun
Hicranıyla huzurluyum
Aslında
Önemli olan
Senin mutluluğun
Ve sürurun,
Bu yetiyor fazlasıyla bana
İnsan
Sevmeye görsün
Onun için feda olmak ne ki
Hissiyat onun
Düşleri ve hülyasıyla fevktir
Dil
Bilmeyen,
Kulağı işitmeyen
Mahzun, anlamadan,
Yaşamadan vakıf olmayan gibi
Seven,
Sevdiği için
Var olan candır,
Sevilen hicrandır
Sevmeye fırsat tanımayan,
Hassasiyetten uzak olandır
İnsan
Aklı ve irfanıyla
Ummana açılan hesaptır,
Sevdasız olan her şey virandır,
Haraptır, mezattır…
Mustafa Cilasun
