SENI BEKLIYORUM...
SENI AYNI YERDE BEKLIYORUM,BELKI GELIR UMUDUYLA...
VAZGECMEDIM SENDEN,ASKINDAN VE SEVGINDEN...
SENI BEKLEDIGIM UZUN,UYKUSUZ GECELER VARDI YA HANI...
HIC GELMEDIGIN,BANA GERI DONMEDIGIN...
HATIRLARMISIN ?
ISTE O GECELERDEN BIRINDE YAZDIM BU MEKTUBU SANA...
BELKI BANA DONERSIN,BENI YINE SEVERSIN DIYE....
ICIMDE KALAN SON UMUTTA SONMEK UZERE...
SENI HALA BEKLIYORUM...
BANA GERI DON,DON NE OLUR...
BAK YINE YAGMUR YAGIYOR...
YAGAN HER YAGMUR DAMLASI BILE BANA SENI ANLATIYOR...
SENIN SOZLERINI,MUTLU GUNLERIMIZI HATIRLATIYOR...
GOZLERIMI,YUREGIMI VE BUTUN BEDENIMI KANATIYOR...
SENI HALA BEKLIYORUM VE ILK GUNKI GIBI SEVIYORUM...
BU MEKTUBU OKUDUGUNDA BELKI BEN COK UZAKLARDA OLACAGIM...
AMA UNUTMA BIRGUN NE PAHASINA OLURSA OLSUN SENI BULACAGIM...
SANMAKI SENDEN INTIKAM ALACAGIM...
BEN SENI YINE AYNI YERDE VE AYNI SEKILDE BEKLIYOR OLACAGIM...
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
