] ]
Yalnzlığa alıştım ben,
Aramıyorum,hiç kimseyi
Yalnızlığa alıştım ben,
Sormuyorum, seni kimselere
Senle beraber olmuyordu,
Kalbim acıyla doluyordu,
Eş,dost geliyor ziyaretime,
Senin yerini dolduruyorlar,
Kafam rahat,kalbim ferah,
Oh be ne rahat
Neden bu zamana kadar çekmişim, seni
Kaderim diye mi? anlamıyorum...
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
