"Yarının bugünü, dünün yarınıdır. Yani pek de yeni bir şey yok." — Douglas Adams"

yazı resim

Sen Ankara’ya uzak,
Ben Ankara’dan uzak.
İnanamadım gittiğine,
İnanmadı Ankara bittiğine.

Yüreğe sığmaz sevdalardık,
Yüreğe sığmaz ayrılıklar mı olduk?
Sesime hüzün, sesime sessizliğin kondu.
Doyumsuz bir aşkın, sonsuz ayrığımı bu?
Bir varın yok oluşumu?

Korkuyorum Ankara’dan mutsuzluktan,
Korkuyorum ıpıssız yaşamaktan.
İçimde türlü acılar yoğruluyor,
Sevdam dünyam yasında,
Işık içinde Ankara karalarda.

Dönmelisin,
Dönmelisin gül yüzlü insan,
Dön ak yürekli masum sevdam,
Dönmelisin gözlerimin gözü…

Kaldıramaz oldum başımı semaya,
Bakamaz oldum Ankara’nın bulutlarına.
Başımı bir kaldırsam,
Gökyüzü gözlerimde erir,
Gökyüzü gözlerin, gözlerime gelir.

Kaldıramaz oldum başımı semaya,
Bakmaya yürek ister,
Sensiz yaşayamaz oldum bu şehirde
Yokluğunu taşımaya yürek ister,
Ankara seni ister,
Yaslı gözlerimde seni bekler.

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön