Ey naz, bilir misin şahnalar’ı,
Leningrad şehrine bir sınırdır.
Köpekler ulur, umut kaybolur,
Nur buharlaşır, sıla uzaklaşır…
Buralar, haritada görünmez,
Kuş uçmaz, kervan geçmez,
Gül bitmez, tiken geçilmez,
Sevda mısraları hiç bitmez…
Eksi otuz beş, gece bitmez,
Nöbet gecede üç kez çekilmez,
Kar diz boyu, fenersiz gidilmez,
Sensiz hasretim asla bitmez…
O günleri andım, yaşadım,
Sensizliğin acısına, kandım,
Askerlik bile hiçti, kolaydı,
Sensiz bir nöbet, idamımdı.
