a
yağmur ıslağı pembe gül bahçesi o gözlerinden
bulutları kıskandıran ağlayışın kutsal topraklara
b
yoksul bir kent kapısına dönerken ağzında sözcükler
dilenen dudaklarından dökülen yalnızca acı bir sitem
c
çektiğin onca çile, yazı, çizi adına, ne altın, ne gümüş
camide mendile bırakılmış bir metelik edersin ancak
ç
sayısız okuduğun metinlerden kalan nedir belleğinde
ey sokrat! şimdi nasıl öleceksin inandığın fikirlerinle
d
yeni bir zaman denizinde çırpınan garip bir balıksın
yüreğin derinleri bilmez, nefesinse suya çeker hasret
e
kendine dair yazılmış ne varsa yırtıp atsın zamane çingeneleri
bir yakamozun geceyi aydınlatan sesiyle uyansın çılgınlıkların
f
gülüşün ne kadar sıcaksa, sevgiye uzanan ellerin de o kadar sıcak
bildiğin yol kadar kısadır hayat, görüşünse görebildiğin kadar uzak
ömer akşahan
12.09.2004 / Samsun
