Si Bemol Senfonisi

sana bu çiçekleri ben gönderdim
yortu imparatorluğunun küçük kızı
ben; bu milletin en delisi
güzellikler efendisi
bu çiçekleri ben gönderdim sana
dikenleriyle...
sana bu elbiseyi ben yakıştırdım
papatya krallığının prensesi
ve elbisene ben koydum bu renkleri
sarı,kırmızı,mavi
güneşten aşırdım bu zevkleri
damarındaki kanı ben akıştırdım
yosmaların hanımefendisi
çağlayanlar geçirdim gerdanından
ve ikiz tepelerden aktı
bir yaşam enerjisi
seni seveni ben kandırdım
aşkın kırılgan kölesi
ve sen gidince buralardan;
tutkunun asil öznesi
sözün kalmadı söylenecek cümlesi
tüm şiirleri senin için ben yazdım
sonsuzluğun si bemol senfonisi
ve haykırdım hayatın orta yerinde
herkes anladı ki
bu bir yaşam bestesi