Şiir yazılmamış kadınlar
Mevsim normallerinin altında
Bakıyor göbekli dünyaya
Kenar mahallesinde kulaklarının
Hiç usanmadan zayıf kelimeler
Hayatının reyonunda beslenirken
Rahatsız etmeyin onları
Ölümü uyutuyorlar bilinçaltında
Hatıra döküyorlar çiçeklere su diye
Büyümekten yorgun düşmüş güller
Pencere kenarında ince belli kavanozlarla
Yaşam provası yapıyorlar
Uyumadan evvel ağustos böcekleri
Onlar en çok çamaşır yıkarken
Canına okuyor adamların
Şiir yazılmamış kadınlar
Bu yüzden hep dilsiz
Çocuklar Doğururlar.
İZDİHAM
