Ben, koca bir şehrin kaldırımların da biten umutsuz
bir çiçek, yorgunluk kokan. Bitap düşmüş, karşıdan karşıya
geçerken elleri bırakılanküçük bir çocuk… O şehri, şehir yapan insanların
arasın da benliğini kaybetmiş kör bir Afrikalı…
Ben, bir yudum rakı, o şehre kaldırılan son kadeh.
Taşına, toprağına, suyuna.
Kimini şerefine, kiminin gelmişine geçmişine...
