Ve bir nöbetti seni beklemek...
Zemheri akşamlarda firar yüreğimle...
Zamanın korkutan yanıyla gülüşüne sığınmaktı…
Bir cami avlusunda dua gibi…
En içli ağrılarımla kordu seni beklemek…
Sensiz kalmak kadar kötüydü kıyamet…
Diz çökmüşüm ellerim semaya dönük…
Bir duam var artık seni sevmek…
Boğulmak kendi çığlığında…
An be an dağılmak rüzgârla…
Ağıttı, deyişti, destandı
Seni beklemek, zamanı girdabında…
Yırtık sessim ile göğü delen bir feryat…
Ayrıntısında gizli kalan aşklara…
Ben asiyim acılara kardeş yüreğim…
Seni beklemek gibi bir derdim olsun…
Sensizliğe yazdığım, ne olur bu son şiir
Olsun…
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
