Ve bir nöbetti seni beklemek...
Zemheri akşamlarda firar yüreğimle...
Zamanın korkutan yanıyla gülüşüne sığınmaktı…
Bir cami avlusunda dua gibi…
En içli ağrılarımla kordu seni beklemek…
Sensiz kalmak kadar kötüydü kıyamet…
Diz çökmüşüm ellerim semaya dönük…
Bir duam var artık seni sevmek…
Boğulmak kendi çığlığında…
An be an dağılmak rüzgârla…
Ağıttı, deyişti, destandı
Seni beklemek, zamanı girdabında…
Yırtık sessim ile göğü delen bir feryat…
Ayrıntısında gizli kalan aşklara…
Ben asiyim acılara kardeş yüreğim…
Seni beklemek gibi bir derdim olsun…
Sensizliğe yazdığım, ne olur bu son şiir
Olsun…
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
