Bir karartı geçti ömrüm.
Bilmeden bilemeden,
Neyi nasıl çözmeden, çözemeden.
Sessiz ve sade, görmeden, göremeden.
Böyle mi olacaktı dünyam,
Karanlık ve ışıksız.
Sade yalınayak doğdum,
Geldiğim gibi çıplak dönüyorum.
Nerde özgürce yaşam.
Bir tutku, bir özlem geride kaldı.
Açmıyan çiçekler solarcasına,
Baharsız, yazsız, sanki kış gibi,
Göçüyorsun işte bir kuş gibi,
Uzaklara, engine, sonsuza kaçarcasına.
Elinde mi gitmek veya kalmak,
Ömür biçildi, durmak nafile.
Uzan şimdi son yolculuğa;
Gelsin sevapların, günahların karşılamaya.
KİTAP İZLERİ
Var mısın? Güçlü Bir Yaşam İçin Öneriler
Doğan Cüceloğlu
Doğan Cüceloğlu’nun Veda Sohbeti: "Var mısın?" Üzerine Bir Değerlendirme Her yazarın bir veda eseri vardır; bazen bilinçli bir son nokta, bazen ise kaderin beklenmedik bir
İncelemeyi Oku
