Bir karartı geçti ömrüm.
Bilmeden bilemeden,
Neyi nasıl çözmeden, çözemeden.
Sessiz ve sade, görmeden, göremeden.
Böyle mi olacaktı dünyam,
Karanlık ve ışıksız.
Sade yalınayak doğdum,
Geldiğim gibi çıplak dönüyorum.
Nerde özgürce yaşam.
Bir tutku, bir özlem geride kaldı.
Açmıyan çiçekler solarcasına,
Baharsız, yazsız, sanki kış gibi,
Göçüyorsun işte bir kuş gibi,
Uzaklara, engine, sonsuza kaçarcasına.
Elinde mi gitmek veya kalmak,
Ömür biçildi, durmak nafile.
Uzan şimdi son yolculuğa;
Gelsin sevapların, günahların karşılamaya.
KİTAP İZLERİ
Pia Mater
Serkan Karaismailoğlu
Zihnin Labirentlerinde Bir Gerilim: "Pia Mater" Bilim ve edebiyatı bir araya getirme çabası, çoğu zaman bir tarafın diğerinin gölgesinde kalmasıyla sonuçlanan riskli bir girişimdir. Bir
İncelemeyi Oku
