Susmalıydım gece ayaza düşmeden.
Ruhum üşümezden evvel susmalıydım.
Ne zaman konuştum düştü avuçlarım.
Ne zaman konuştum virdini tövbe etti yalnızlığım.
Çocuktum, toydum, açtım, aşıktım,
karasızdım, susuzdum.
Bir dere kenarında kaldı çocukluğum.
Dere çağıltısında öğrendim bağırmayı ve isyanı
Ve ne zaman bağırdımsa büyüdüm.
Ne zaman bağırdımsa doydum.
Ne zaman bağırdımsa azaldım.
Ne zaman bağırdım, karar verdim.
Ne zaman bağırdımsa kandım…
Sukuta doğru
Yandım
Yandım
Yandım…
ZEYNEP GÜNAY
