şehirlerin yalnızlığı
haritalarda ölçülen
ne yakın
ne uzak
söylenebilen...
sarı saçlarından yakaladığım
gün uzanır koynuna
gölgeler tutar adımları
kavuşmak bir nefes
sınırsız düşlerimin ışığı
yaşarsın mısralarda
ışığımı sorgular yalnızlığı
kilitli kapılar
ardım sıra ağlayan çocuk
sesin gelir mi? uzar yollar
dalında kızarır elma
koparma! -ki öyle denir
-de kim dinler
vakti gelmişse
ve
isteklerin ayyuka çıktığı
istismar edilen duyguların
gözlerde asılı çıplaklığı
Aytekin Orhan
