Ey beni taşlara vuran hayat,
İklimsiz yaşadım seni,
Rüzgarın ölüm,
Rüzgarın yaşama sevincim,
Yağmurun hasret biriktirdi bende,
Sen benim kadar anlayamazsın beni,
Ey uykularımdan uyandırıldığım,
Balıksız denizlerinde,
Taş bırakıldığım,
Kıyılarına yosun gibi atıldığım hayat,
Vakti gelmiş,
Kalmışımdır artık kendime,
Bir hayal gibi yaşamışımdır ben seni,
Dört mevsimine kimsesiz,
Ve bilirim,
Çaresiz bırakmışsındır sen beni,
Ey çocukların çığlığı,
Düşlerime takılan martıların yalnızlığı,
Yüreğimi güvercin ürkekliğiyle sorgulayan hayat,
Ben seni sen olduğun kadar sevdim,
Ölümdü bana uzattığın her nefes,
Ve koşarcasına içime çektim,
Ey hayat,
Ne sen,nede ben,
Seni göremeden sana yenildim....
