Cebimde taşıyorum onu,
Gömleğimin cebinde.
Ayırmıyorum hiç yanımdan.
Hep benimle birlikte.
Konağını hissedince;
Kaçıyor elimden,
Başlıyor süzülmeye enginlikte.
Derken açıyor kanatlarını, uçuyor.
Uçuyor konağının güzelliğine.
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
