Önce çığlıklar terk etti bu şehri…
Sonra ayak izleri.
Derken akşam çöktü,
Karanlıklarda bıraktılar düşleri,
Sokaklarda bıraktıkları gibi beni…
Başımı gök yüzüne kaldırıp.
Yıldızları aradım…
Yıldızlarda terk etti bu şehri.
Terk ettikleri gibi beni…
Gülüşüme takılan bir yarını,
Özgürce uçurduğumuz o kuşları…
Elini son kez bıraktığım anamı,
Derken dertli bir babamı..
Sonra terk ettiler beni…
Terk ettikleri gibi bu şehri.
Kokusu kaldı gidişin,o acımazsız yokluğu,
Zamansız bir pusuda ölürken,
Ellerimden kayıp giden saçları…
Sonra terk ettiler bu şehri,
Terk ettikleri gibi beni…
Tüm sevdiklerim,seveceklerim….
İlk baharın ilk çiçeği açmadı,
Gam,keder,bildiğim her yüz;
Simsiyah bir acı oldu.
Sonra yıkıldım yere,şiddetle düşen bir yaprak gibi.
Belirirken gölgeler.
Sessizce gittiler…
Terk ettiler beni.
Terk ettikleri gibi bu şehri.
Yağmur yağardı zaman zaman,
Bende ağlardım…
Bende zaman zaman.
Kış girerdi içime,
İçim üşürdü…
Sarılacağım tüm umutlar,hayal olan vuslat…
Hepsi ruhumda bir şarkı gibi yalnızdılar.
Ve sonra içimden koptular,
Terk ettiler beni.
Terk ettikleri gibi bu şehri…
Cebimde üç beş kuruşla büyürken,
Omuz omuza yürüdüğüm dostlar,
Tanıdık birkaç ahbap…
Ömürlerinin son kışına yaklaşmışlar,
Bir sabah dogmadan güneş,
Tanyeri’ni beklemeden gittiler..
Terk ettiler beni,
Terk ettikleri gibi bu şehri…
Yorgun,daha yorgun…
Susturdular dillerimi.
Sevdiğim cümlelerle bir…
Öyle soldurdular ki içimdeki güllerimi.
Sonra terk etmek geldi içimden.
Terk ettikleri gibi bu şehri…
Yazan : Hasan ARSLAN
Sair35
24 Ocak 2008 Perşembe
20:40 ]
