Bir oğul geldi,
Dediler dünyaya,
Üreme kanunu gereğince.
Bulunmalıydı ona bir ad,
Toplumsal yasa gereğince.
Dendi Şans olsun,
Dendi Ümit konsun,
Dendi Âşık olsun,
Ve dendi ki illa Işık konsun.
Şaştı bu teklif karmaşasına tüm topluluk,
Ortalığı kapladı,
Alaca bir karanlık…
Yükseldi,yükseldi perde perde,
Bir ses,
Duyulmadı hiçbir nefes.
Dedi,ben verdim canını,
Dedi,ben verdim kanını,
Dedi,ben koydum adını:
Çağrılsın bundan böyle,Toprağın Oğlu diye.
YZKİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
