Bir oğul geldi,
Dediler dünyaya,
Üreme kanunu gereğince.
Bulunmalıydı ona bir ad,
Toplumsal yasa gereğince.
Dendi Şans olsun,
Dendi Ümit konsun,
Dendi Âşık olsun,
Ve dendi ki illa Işık konsun.
Şaştı bu teklif karmaşasına tüm topluluk,
Ortalığı kapladı,
Alaca bir karanlık…
Yükseldi,yükseldi perde perde,
Bir ses,
Duyulmadı hiçbir nefes.
Dedi,ben verdim canını,
Dedi,ben verdim kanını,
Dedi,ben koydum adını:
Çağrılsın bundan böyle,Toprağın Oğlu diye.
YZKİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
