Yanıyordu Orman,
Yanıyordu acıya büyüyen,
Beyaz dumanları kusarak,
Ve ayakları tutmak istemezcesine,
Ateşlerin ortasından,
Kaçıyordu güçlükle,
Kaçıyordu,
Yüreğindeki boşluğa sarılarak bir can,
Aklına gelen özgürlük,
Aklından gitmeyen yaşama savaşı,
Uzaklarda hiç durmadan çalıyordu,
Duymadığı ölüm marşı,
Kaçıyordu,
Gökyüzünden,gecelerden,
Yıldızlardan,Ay'dan,
Yemyeşil ağaçların altından,
Irmakların suskunluğundan,
Kaçıyordu durmadan,
Yanıyordu Orman,
Bakıyordu bir çift göz arkalardan,
Çığlıkları duymadan,
Düşüyordu binlerce yürek yere,
Bir yüreksizin avuçlarından,
Ötesi ölüm,
Berisi insanlık,
Toz ve duman.....
KİTAP İZLERİ
Olduğu Kadar Güzeldik
Mahir Ünsal Eriş
Kusurlu Güzelliğin Dokunaklı Şarkısı Mahir Ünsal Eriş, "Olduğu Kadar Güzeldik" adlı öykü kitabıyla, sıradan insanların hayatlarındaki çatlaklardan sızan o hem buruk hem de aydınlık ışığı
İncelemeyi Oku
