Yanıyordu Orman,
Yanıyordu acıya büyüyen,
Beyaz dumanları kusarak,
Ve ayakları tutmak istemezcesine,
Ateşlerin ortasından,
Kaçıyordu güçlükle,
Kaçıyordu,
Yüreğindeki boşluğa sarılarak bir can,
Aklına gelen özgürlük,
Aklından gitmeyen yaşama savaşı,
Uzaklarda hiç durmadan çalıyordu,
Duymadığı ölüm marşı,
Kaçıyordu,
Gökyüzünden,gecelerden,
Yıldızlardan,Ay'dan,
Yemyeşil ağaçların altından,
Irmakların suskunluğundan,
Kaçıyordu durmadan,
Yanıyordu Orman,
Bakıyordu bir çift göz arkalardan,
Çığlıkları duymadan,
Düşüyordu binlerce yürek yere,
Bir yüreksizin avuçlarından,
Ötesi ölüm,
Berisi insanlık,
Toz ve duman.....
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku
