Yanıyordu Orman,
Yanıyordu acıya büyüyen,
Beyaz dumanları kusarak,
Ve ayakları tutmak istemezcesine,
Ateşlerin ortasından,
Kaçıyordu güçlükle,
Kaçıyordu,
Yüreğindeki boşluğa sarılarak bir can,
Aklına gelen özgürlük,
Aklından gitmeyen yaşama savaşı,
Uzaklarda hiç durmadan çalıyordu,
Duymadığı ölüm marşı,
Kaçıyordu,
Gökyüzünden,gecelerden,
Yıldızlardan,Ay'dan,
Yemyeşil ağaçların altından,
Irmakların suskunluğundan,
Kaçıyordu durmadan,
Yanıyordu Orman,
Bakıyordu bir çift göz arkalardan,
Çığlıkları duymadan,
Düşüyordu binlerce yürek yere,
Bir yüreksizin avuçlarından,
Ötesi ölüm,
Berisi insanlık,
Toz ve duman.....
KİTAP İZLERİ
Nasipse Adayız
Ercan Kesal
Ercan Kesal’ın Trajikomik İktidar Oyunu: "Nasipse Adayız" Her siyasi kampanya bir absürtlükler tiyatrosudur, ancak Ercan Kesal, "Nasipse Adayız" ile bu dramanın Türkiye'ye özgü sahnesinin perdesini
İncelemeyi Oku
