Uçuralım İçimizdeki Kuşları...

Düşlerini dar ağacına asmışlar
seni bir kedi gibi önce
eve alıp sonra sokaklara salmışlar
ağlıyorsun gözlerinde binlerce gök gürültüsü
farkındayım düşmüşsün dizlerinde kan var.
Sabahı ettik bile
bak ay sana ne kadar da benziyor
bu saatlerde,sanki hiç gelmeyecekmiş
gibi boynu yerde.
Oysa biz daha çok düşüneceğiz...
çok yol yürüyecek, anlatacak
çok öyküler biriktireceğiz...
gene gece gelecek ay yine gülecek...
Kaldır yerden başını dilenmesin gözlerin
hiçkimselerden hiçbir manayı...
Hani nerede hürriyeti getireceğini
söyleyen ellerin
ver hadi uçuralım içimizdeki kuşları...