Bir kere güldüğünü görmüştüm.
Mimiklerim de benden habersiz,
Gülüyormuş meğer.
Sonra hemen kafamı çevirmiştim.
Neden yaptığımı anlamadan.
Utanmıştım galiba ya da,
Ona yakalanmak istememiştim.
Bilmiyorum.
Ama o gülüş hiç solmasın istemiştim.
Ben görmesem de olurdu,
O gülsün yeterdi benim için.
YZKİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku