Seni ben kendi ellerimle diktim toprağa
Büyüdün filizlendin boy verdin yapracığa
Büründün yeşil mi yeşil palazlandın dağa
Aşıktın sen biliyordum ben ise tek sağa
Benim karadutum oldun tadına doymadım
Parmak boyunca kapkara dutum sana yardım
Her ne kadar aşıksan da dağa bana kardın
Eyleşir idik biz bize beraber sana vardım
Sonunda yaşlandın dutum çöktün çok anide
Kuruyan gövden sıkılmıştı artık güne de
Hem de geceye küs gibiydin sanki o demde
Sessiz yıkıldın bir gün karadut ben yine de
Ararım seni diktiğim yerde akşam gölgede
KİTAP İZLERİ
Yırtıcı Kuşlar Zamanı
Ahmet Ümit
Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku
