] ]
Unutmuşum
Giderken yolda,
Birden takıldı, aklıma.
Çok şey almayı,
Unutmuşum ardımda.
Ocağa ipragaz tüp almayı,
Terasta ise yıkamış olduğum;
Ve asmayı unuttuğum,
Bir sepet dolusu, beyaz çamaşırlarımı...
Mutfak tezgahında,
Zamanla küflenecek olan,
Yemek pişireceğim diye,
Kabuklarını soyup, bıraktığım,
İki kuru soğanı.
Güldüm bunları anımsayınca.
Daha sonrada, asıldı yüzüm.
Okumak fırsatını bulamadığım,
Üç ciltlik Safiye Sultanları,
Düştü; akıl süzgecimden.
Oysa yolda 'okurum' diye,
Not da almıştım, üstelik.
Sahi, not dedim de!
Asıl masa üstünde,
Unutmuş olduğum; o kağıt vardı...
Birkaç satırla, o kağıda,
Karaladıklarımı,
Yırtmayı unutmuştum.
Aklıma düşünce; gözlerim doldu.
Hemen saatime baktım...
Daha vakit vardı.
İvecen bir telaş ile,
Pencereden dışarı bakındım.
Eyvahhh!
Otobüs yolu çoktan yarılamıştı.
O anda bir kurt düştü içime...
Geriye döndürmekse zamanı,
Heyhattt! Artık nafile mi, nafile.
Anımsadım yazdıklarımı!
“ Geri dönmeyeceğim! ” diye.
(-Edremit/ Akçay/2008-)
Emine Pişiren
