Bir kis gecesi,
Bakmadan ardima
Soguklarin koynundan siyrilarak
Korkularimdan ayrilarak
Gelsem kapina ansizin
Vursam tak!.. tak!...
Üsümüs ellerimle
Kan canagi gözlerimle
Catlak dudaklarimla
Cekik omuzumla
Uykusuz, yorgun, argin
Üstelik sana dargin...
Farzet ki,
Senden baska kimsem yok
Kimin kapisini calsam.
Farzet ki,
Darginim sana
Darginligimi unutsan.
... Ve sonra, öpüp koklasan
Üsümüs ellerimi ogalasan
Ardindan da,
Utanmasan sikilmasan
Siki siki beni sarsan!...
Sonra basini koysan dösüme
Eskisi gibi masal anlatmasan da olur
Yeter ki sabah olmasa
Gözbebeklerinde...
Yeter ki ellerim kenetlense
Ellerinde...
Sukûnet hakim olsa odamiza
Karanliklar uyanmasa
Yildizlar yerinden kaymasa
Sana geldigimi kimseler duymasa
Bir ömür benim olsan
Uykusuz, yorgun, argin
Üstelik sana dargin!...
Düsseldorf. 07. Subat. 1993
