Yalnızlar rıhtımında her akşam
En kuytu köşelere çekiyorum kendimi
Bir şarabım bir ben…
Öldürüyorum ben,beni
Gözlerim takılıyor
Gökteki tek yıldıza
O’da umursamıyor beni sen gibi
Kayıp gidiyor gökyüzünden
Ben yine kıskanıyorum…
Çiçeği böceği, otu boku ne varsa…
Kıskanıyorum işte
Bu çoğul dünyada
Yalnız olmaktan ; yalnız yaşamaktan
UTANIYORUM
28/12/2006
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
