Şu tertemiz gök utanmalı maviliğinden
Gözlerini gördüğü zaman
Bembeyaz, pamuk gibi bulutlar utanmalı narinliğinden
Parmaklarına dokunduğu zaman
Dağlar utanmalı heybetli yalnızlığından
Eşsizliğini gördüğü zaman
Hayalin ısıtırken içimi
Seni her gördüğümde
Güneşin yeniden doğduğunu görür gibi
İşte ben utanmalıyım o zaman
Sözlerimin kifayetsizliğinden...
