Uyanış

Bir avuç toprak ki,nedir ki?
Üstüme çöken gökyüzü,nedir ki?
Uyanamıyorum bir türlü
Eski yaşantıların hastalığı bırakmıyor beni
Bırakmasın,en yüce değerimdir lağım kokulu geçmiş
Ve benliğimin her bir parçası;okunmuş,dinlenmiş şeyler
Ölü yazarlar,söndürülmüş ruj lekeli sigaralar
Ah şu melodiler olmasa nasıl dayanacak insan
Yakılmış ağıtlar olmasa nasıl direnecek
Bir düş yolcusuyum
Ağır gökyüzünün,devamı olmayan bir şiirin yazgısını hissetmek
Ve yok olmak aslında
Yok olmak böyle güzel bir dünyada.