Ve
sokakta gecenin adımları
gecede gözlerim
gözlerimin yangınları
ve içimin kaldırımları
tıpış tıpış bir sessizliğe çiseliyor
yıldızların evrensel şarkıları
ve yer yüzü uyumaya devam ediyor
sırılsıklamken sancıları
çıt bile yok çileden
ne de kafamı vurup kıracağım
sağlam bir duvar var
ne de açılacak kapılar
uyurken bile bu metafor
herkes bir karabasandan
kurtulmaya çalışıyor
korkunç kabuslar arasından
sabah erkenden her şeyden önce
çalsam cennet trompetlerini
kaçıncı ruhunuz alacele
bu karmaşada açar gözbebeğini
gözleri kamaşmadan
geceyi bekliyor hep
her gece ayni sebep
siz uyurken üstünüze titriyor
bu depreşen mürekkep
Yaşar Doğan/ Lolan05/02/05
