ölüyorum
kimse yok başucumda
yapa yalnız kendi kendime
kimsenin umurunda değilken
vakit öğlenin bittiği an
göz yaşlarımı dizerekten
yüzümün kalın seyrek sakalına
ve ölüyorum
bir gün batımı vakti
güneşin tepeden vurduğu çınar ağacı omuzumda
ne olur diyorum kendi kendime
ölme ölme ölme
bulunur belki peşimden ağlayacak
ağlamasada gönülden iç çeke çeke
burun suyuyla karışık
bulunur belki peşimden bir ağlayan
