Birgün üzülerek, dersin ki, keşke,
Son vermez olaydım, bu yüce aşka.
Ardından zavallı, gönlümden başka,
Bağrını taşlarla, döven bulunmaz.
Ne yapsan, ne etsen, sevmişim işte,
Bedenin tek gider, bu son gidişte.
Resmine bakarak, hayalde, düşte,
Bir ömür boyunca, öven bulunmaz.
Bırak bende kalsın, ayrılık, çile,
Yine de üzülme, git güle güle,
Seni öte yanda, zebani bile,
Zorlasa içimden, kovan bulunmaz.
Bu sevda burada, bitti diyorsan,
Ardına bakmadan, git gidiyorsan.
Binlerce gönülün, tahtında dursan,
Seni benim kadar, seven bulunmaz.
Mehmet Nacar
