Yorulmadı deli gönül yorulmadı
Vuslat dedin de varılmadı
Aşk sofrası boşa kurulmadı
Sevda meclisinden atılda gör
Gurbette sazım teli kırılmadı
Çaldı elim, halim sorulmadı
Aktı gözümden kanlı yaşlar
Kibar ellerle yaşım silinmedi
Ben ölürüm derdim ile
Gelmedi bu gönül yola
Versem sözüm bir kula
Doğruya yorulmadı
Atam der ki yolun sonu
Açılmaz içimdeki konu
Değişmez sesim tonu
Baltayı taşa vur da gör
