Hiç acelesi yok gibi yağmurun
Niyeti yok ıstırabımı dindirmeye
Yavaş yavaş yağdıkça kanıyor ruhum
Ellerimden akıp gidiyor meçhule
Toprağın da kokusu asice yükseliyor
Çığlık çığlığa göç ediyor kuşlar ruhumdan
Denenmemiş yolların sonu hep hüzün
Denenmişler ise kapanmış hiç acımadan
Hala yağmur yağıyor inceden
Yavaş yavaş, acı vere vere
Umuttur ya toprağa her bir damlası
Bilmem ki hangi duvarlara vursam başımı
Kaderime isyan ede ede...
] ]
