Ellerin vardı gitmeden önce son kez dokunduğum,
Gözlerin sevdiğim,
Anlatamam böyle kolay,onlardı benim sonsuzluğum,
Gittin uzaklara,çok uzaklara bensiz,
Ve habersiz, sebepsiz,
Sahillere vurdu sensiz,sende kalan uykusuzluğum,
Yaşıyormusun,mutlumusun,özlüyormusun,
Seviyormusun diye soramayacağım belkide bir daha,
Belkide bir daha ben olmayacağım kendimde,anlıyormusun,
Anlıyorsun sevdiğim, biliyorum anlıyorsun,
Ve ne yazıktır ki yine susuyorsun,konuşmuyorsun,
Ne çabuk unutulur unutulmayanlar sevdiğim,
Her cümlede aşk bırakılıyorsun dediğim,
Sana ait olan yalnızlığımla sendeki ben,
Ve nede bendeki unutulmayan yalnızlığınla sen,
Artık yoksun,
Yolun açık olsun....
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
