Gökyüzünün kızıla dönüştüğü bir zamanda
çaresizliğin en derinine idim.
Bir daha çıkmamak üzere hapsettim kendimi o karanlığa.
Ne bir ses nede bir ışık vardı.
Başbaşaydık seninle.
Soğuktu, titriyordum.
Bir ateş yaktım ikimiz için, alevinde sen vardın.
Dokunmak için uzandım, sıcaktın.
Dokundukça sana beni içine aldın.
Sendeydim artık, seninleydim.
Rüzgar savuruyordu bizi bir bilinmeze doğru.
Ben daha bir sarılıyordum sana.
Sıcaktın, yanıyordum.
Aldırmıyordum, acı yaklaştırıyordu beni sana.
Sönmeyen bir yangının ateşiydik artık.
Kızıldan sarıya dönüyordu rengimiz yükseldikçe.
Sıcaktın, yanıyordum.
Ama sendeydim artık, seninleydim.
KİTAP İZLERİ
Yırtıcı Kuşlar Zamanı
Ahmet Ümit
Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku