Hüznün matemini tadıyorum
Ölüm şerbetini içiyorum kaderin ellerinden de ölemiyorum .
Akşamın şerrinden kaçıyorum yavaşça .
Yinede tutuyor beni boğuluyorum yalnızlığımda
Yaralı diye başlıyor dinlediğim bütün şarkılar
Yaralanıyorum ...
Canımdan da çok
Canımdan çok seviyorum ...
Yarınımın çizelgesini veriyorlar ellerime .
Mönü yine aynı ;
Istırap,
gam ,
çile ...
sıkıyor bu yalnızlıklar beni
yutkunup duruyorum kendimce
saat henüz üç te ; ne var ki güneşe ?
hüznümü karalıyorum takvim yapraklarından
suçların suçlusuyum ; ayrılığımı okuyorum ...
feleğin tutanaklarından ;
adım HAYAL
sanım UMUT
YALNIZIM !
Yalnızlıklar ortasında kayboluyorum ...
Kelepçe vuruluyor direnişlerime
Hüzünleniyorum
Yaralanıyorum
Yaralı diye bitiyor dinlediğim bütün şarkılar
Ölemiyorum
Mustafa Çelebi ÇETİNKAYA
26 Ocak 1998
Kızılcahamam
