En derin odamdayım.
Belki de en yüksek demeliydim.
Sonbahar ve kış birlikte yaşanır bu odada.
Yapraklar üşür, karlar ise sararır...
İçeride beni aydınlatan ne varsa söndürdüm
Ve perdelerimi kapadım.
Bu gece çıplak geziyor yüreğim parkelerin üstünde.
Üşüyorum...Erirken bile üşüyorum.
Sana hiç seni vermediğim için üşüyorum.
Dün rüyamda bir ateş gördüm.
En değerli neyiniz varsa atın onu ateşe dediler
Ve ben seni attım...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
