En derin odamdayım.
Belki de en yüksek demeliydim.
Sonbahar ve kış birlikte yaşanır bu odada.
Yapraklar üşür, karlar ise sararır...
İçeride beni aydınlatan ne varsa söndürdüm
Ve perdelerimi kapadım.
Bu gece çıplak geziyor yüreğim parkelerin üstünde.
Üşüyorum...Erirken bile üşüyorum.
Sana hiç seni vermediğim için üşüyorum.
Dün rüyamda bir ateş gördüm.
En değerli neyiniz varsa atın onu ateşe dediler
Ve ben seni attım...
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
