Gönlümdeki kalemimin ucundadır
Yaşam bazen dolu bazen boş curcunadır
Beğenmemiş can özüm yazdıklarım benden utanır
Bunu söylemek ne ayıp ne günahtır
Gönlüm kırılsa da ben af ederim
Allah da af etsin dua ederim
Lakin ne edeyim kalmadı hevesim
Bu dünyada alıp vermeye nefesim
Veda edesim geldi,derde sevince
Anlayışsızlıklar üst üste gelince
İyi deme kötü deme hep sev delice
Bir kez de kıymetin bilinse ömrünce
Sabahı sabah ettim gözümde yaşlar
Haketmediğim laflar içimi haşlar
Pek bunaldım artık nasıl gönlüm dar
Bu dünyanın üstü bir de altı var.
KİTAP İZLERİ
ZEYTİNDAĞI
Falih Rıfkı Atay
Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
