Bütün suskunluğumu bozuyor,
Yeni Cami’nin, güvercinleri
Küskünlüğümü de
İstanbul,
Ah….İstanbul
Geçen zamana şahidim
.
Sende kaybolan duygularımı
Beni terk eden hislerimi buluyorum.
Neden sorma,
Konuşmak, zor şimdi
Yeni Caminin güvercinleri uçuyor
Başımın üzerinden
Gidene hüzün
Ellerimiz açık
Kendimi görüyorum musalla taşında
Şimdi, yaşamak koca bir soru işareti kafamda
Yeni Cami’ nin güvercinleri uçuyor başımın üzerinden
Uçup gidenler
Konup göçenler
İstanbul..
Bu gün başımı sana yaslıyorum
Vefalı yârim,
Bu gün ancak sen beni anlarsın
Sarayburnu’nda bir bardak çay da
Dalıp giden gözlerim
Boğazı içiyorum yudum yudum
Gözlerim her ayrıntıya doyuyor
Uçup gidenler
Konup göçenler
Gözyaşlarımı boğaza bırakıyorum
İçimden kuşlar havalanıyor
Yeni Cami’nin güvercinleri
Bütün suskunluğumu ve
Küslüğümü
Alıyor, uçuyor başımın üzerinden.
