Gün bitiyor güneşin alaca kızıllığında
Ay ışığı yerini alırken ,
Yıldızların pırıltısı sarıyor gözlerimi
Sesler yükseliyor yüreğimin derinliğinde
Çağlayan ırmaklar kadar soğuk
ve hızlı ,
Alev gibi yakıcı ve sıcak
Kıpır kıpırım yağmurun hızına karşın
Dur yok , durak yokken koşuyorum
Dağların eteklerine
Yeşile sarılıp ,
Ağaçlara şarkılar söylüyorum
Hayatın gülümsemeleri arasında
Sıra bende çoşkuda
Sıra bende kederin ertesinde
Sıra bende yaşların bitiminde
Çiçekler elimde mis kokularıyla
Dağıtıyorum tüm hüzünlerin
Üzerine doğru
Parıltısı gözlerimde güneşin
Yeniden doğuş gibi
Hayata sarılış .
Yeniden tutunmak umudun sabahında
Yeniden yeniden...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
