Yeşilçam'ın değerini yeni anlıyorum. Diyeceksiniz ki neden hani şu bize hep saçma gelen mutlu sonlar var ya ondan işte. O filmlerin sonu hep mutlulukla biterdi. Biz bilirdik ki ne kadar kötü olaylar olursa olsun iyiler kazanacak ve mutlu olacaklardı. Bence bu bizim hayatımıza da işlemişti. Başımıza ne gelirse gelsin nasıl olsa donu mutluluk olacak ama bakın Hollywood’a orda sonları kötü biten binlerce film var peki bizim sinemamızda bu pek nadirdir Evet onlar gerçekçi olabilirler ama bilinmeli ki şu da insanlar filmlerin sonu güzel bitsin ister zaten hayatları çalkantılarla alaverelerle doludur bıkkınlıklar bari filmde rahatlasın. Artık bizde de değişen bir şeyler var bizde sonu mutluluklarla bitirmeyi bıraktık bence bizim yitirdiğimiz bir değer bu.
Biz filmlerle ağlayıp gülen bir toplumuz. Biz kötü rol oynayan Erol Tas ı tasladık Çakırın cenaze namazını kıldık baronu görünce ayağa kalkıp selam vermiş bir toplumuz .Biz filmlerimizin de sonunu iyi görmek isteriz.Artık yok olan bir değerimiz.iyilikle biten filmler yok artık mutlu sonlar.
.
]
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
