Artık kurtarsın seni
Sahip çıktığın hüzünlerin
Yıllara sâri
Derlediğin çeyizin
Gölgesinde yaşadığın anıların
Bir türlü
Duymak bilmediğin
Acının sessizliğinde yorgun
Ve bıkkın gözyaşların
Nasibin hükmünce
Acıların karattığı günlerin
Duvağını düşürmüşse de sen
Sen ol aldırma, asla bir yese kapılma
Baharlar tükenmez
Tomurcuklar fırtınaların dirliğinde
Kendini bulurlar, yeni bir sayfaya
Duçar olarak safhaları olgunlaştırır
Kuru ayazda,
Kararan niyazda
Gönüllerde var olan nifakta
Hüzünlerin üşümelerinde
Kirazlar mı oluşur, eriğin
Güzelliğinde var olan cazibemi kalır
Sen
Serinliğin titretmelerinde
Yak gitsin sevdanın çırasını
Şarkılarla
Sınır tanımayan tınılar misali
Gönülleri hıçkırtan hicrandan artık
Bir nebze olsun kurtar kendini.
Bitsin artık
Senin sinende bezginliğin
Ölümü davet eden gecelerin
Durmayan yaşlarında ki haykırışların figanların
