YIKILSIN BU ŞEHİR
Sevgilim! Yıkılsın / toprak olsun bu şehir
İçinde sen olmayan şehre yazıklar olsun!
Uçsun gitsin kuşları, göç etsin uzaklara
Koklamadığın güller teker teker kurusun.
Aynalarında seni yansıtmayan suları
Kendine, akacağı başka yataklar bulsun.
Yalnız, buluştuğumuz o şirin çay bahçesi
Kalsın abide gibi / sonsuzluğa taşınsın.
İsmimizi yazdığın eski / yıkık taş duvar
Boynu bükük aşkımızla her şeye karşı dursun.
Sürdürsün yaşamını anıların gücüyle,
Başka sevdalıların aşkları da okunsun.
Dalgalar, gezdiğimiz sahillere vurmasın
Kalsın ayak izimiz, bizden bir iz bulunsun.
Koca şehir tükensin, kalmasın hiçbir canlı,
Yıkılsın temelinden yeni baştan kurulsun.
Sensiz olan bu şehir yaşayıp ne yapacak?
Tanrım o şehri senle , yeni baştan doğursun.
