Bil ki
Verişmiş bir sürenin idrakine kanmadan
Geçip gidiyor seni anlamlaştıran zaman
Dilersen
Sen ister inan istersen de zanlarını kuşan
Elinden boşalır, sessizliğinde o vuku bulan
Her zaman
Can, hissedildiği sürece latif ve çok hoş
Gönülden hissedilmeyen her şeyde boş
Ne var ki
Sineyi kuşatan hicrana dolaşma sen koş
Kalbin itminanlığına durma her daim coş
Hakikatte
Ne ömürler tüketti akıp giden olan zaman
Akıllanmayan, mazisini unutan yine insan
İdrak eden
Atisiyle anlamlaşan, mücerret kimliği olan
Telakkilerinde bağnazlık bulunmayan can
Hazindir
Ne söylersen, ne eylersen seni bulacaktır
Kimliğine anlam katan, mefkûren olacaktır
Düşün
Dünya kime kalacak, aşk kimleri arayacak
Kalb bir gün duracak, sahibiyle buluşacak
Lakin
Sen, varlığın ikliminde bir nefes iken, enen
Tefekkürle nefesletmeyen her şeyde yaren
Yinede
Avuntuyu, müddet addeden zavallıdır hem
Kem eyleyen, sevmeyi bilmeyen yine âdem
