soğudun ölü tutmuş eller gibi
tutuşturup bir daha yakmıyorsun beni
öyle kanıma girdin ki hastalık gibi
yokluğunda da bırakmıyorsun beni
özlemin öyle sert ki kaçışı imkansız
dokunup geçmiyor da yıkıp geçiyor
zaman bir yazı daha uğurlarken
saçlarıma beyaz teller takıp geçiyor
